Είναι ο Πολιούχος Άγιος της Λεμεσού. Γεννήθηκε στην Αμαθούντα το 539 μ.Χ. Ο πατέρας του Επιφάνιος ήταν διοικητής της Κύπρου. Παντρεύτηκε και απέκτησε παιδιά. Νωρίς όμως έχασε και τη γυναίκα και τα παιδιά του.
Όταν ήταν 15 χρόνων, είδε στον ύπνο του μια οπτασία. Είδε δηλαδή μια πανέμορφη κόρη που του έλεγε ότι, εάν την αποκτήσει φίλη του μπορεί να τον οδηγήσει κοντά στον βασιλιά. Η κόρη αυτή όπως κατάλαβε αργότερα ήταν η ελεημοσύνη, η οποία έκανε τον Θεό να γίνει άνθρωπος αλλά και που οδηγεί τον άνθρωπο στον Θεό.
Από τότε άρχισε να επιδίδεται σε έργα ελεημοσύνης και αγάπης με ζήλο. Ανέβηκε στον Πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας με πολλές πιέσεις το 608 μ.Χ. και διετέλεσε Πατριάρχης δέκα χρόνια. Στην Αίγυπτο τότε κυριαρχούσαν οι αιρετικοί Μονοφυσίτες. Η παρουσία του βοήθησε πολύ στην ειρήνευση των ανθρώπων και τη μεταστροφή των αιρετικών. στην Ορθοδοξία.
Με την άνοδό του στον Πατριαρχικό θρόνο κατέγραψε 7,5 χιλιάδες φτωχούς τους οποίους έτρεφε καθημερινά και έδινε οικονομική βοήθεια σε όσους χρειάζονταν.
Έκτισε νοσοκομεία, λοχοκομεία, ξενώνες για άστεγους και φρόντιζε άλλους πάσχοντες εντελώς δωρεάν. Επίσης βοήθησε οικονομικά στην ανέγερση του ναού της Αναστάσεως, τον οποίον έκαψαν οι Πέρσες.
Όταν οι Πέρσες βάδιζαν κατά της Αλεξάνδρειας μετά από πίεση του Πατρικίου Νικήτα φεύγει για την Κωνσταντινούπολη.
Το καράβι όμως που ταξίδευαν συνάντησε μεγάλη τρικυμία και σώθηκε με θαυματουργική παρέμβαση του αγίου και κατευθύνθηκαν προς τη Ρόδο. Εκεί ο Άγιος είδε σε θεία οπτασία άγγελο, που του έλεγε ότι τον καλεί κοντά του ο βασιλεύς των βασιλευόντων δηλαδή του προμήνυε την κοίμησή του.
Τότε διέκοψε το ταξίδι και επέστρεψε στη γενέτειρά του Αμαθούντα. Κοιμήθηκε σε ηλικία 80 χρόνων στις 12 Νοεμβρίου του 619 μ.Χ.
Το τίμιο λείψανό του κηδεύτηκε στον ναό του Αγ. Τύχωνος και τοποθετήθηκε σε τάφο, όπου ήταν θαμμένοι δύο άλλοι επίσκοποι. Συνέβη τότε ένα θαυμαστό γεγονός. Όπως περιγράφει ο βιογράφος του Λεόντιος επίσκοπος Νεαπόλεως, οι δύο επίσκοποι παραμέρισαν και δέχθηκαν με σεβασμό στη μέση τους τον Άγιο.
Τα ιερά του λείψανα μεταφέρθηκαν αρχικά στην Κωνσταντινούπολη και κατόπιν στην Αλεξάνδρεια. Από εκεί κατέληξαν στον βασιλέα της Ουγγαρίας Ματθαίο Κορβινό. Αυτός φοβούμενος μήπως πέσουν στα χέρια των Τούρκων, τα κατέθεσε στον Ρωμαιοκαθολικό ναό του Αγίου Μαρτίνου στη Μπρατισλάβα της Σλοβακίας.
Με ενέργειες του Πανιερωτάτου Μητροπολίτου μας κ. Αθανασίου και τη μεσολάβηση του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως κ.κ. Βαρθολομαίου, διά του μακαριστού Μητροπολίτου Αυστρίας κυρού Μιχαήλ, δίνεται από τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Μπρατισλάβας στη Μητρόπολη Λεμεσού μέρος των ιερών λειψάνων του Αγίου, τον Μάρτιο του 2001, τα οποία φυλάσσονται στον ομώνυμο ναό του στη Λεμεσό. Ο Άγιος επιτέλεσε και επιτελεί πολλά θαύματα και πριν από την κοίμησή του, αλλά και μετά από αυτή.
Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.
Ἐν τῇ ὑπομονῇ σου ἐκτήσω τόν μισθόν σου Πάτερ, Ὅσιε, ταῖς προσευχαῖς ἀδιαλείπτως ἐγκαρτερήσας, τούς πτωχούς ἀγαπήσας, καί τούτοις ἐπαρκέσας· Ἀλλά πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ, Ἰωάννη Ἐλεῆμον μακάριε, σωθῆναι τάς ψυχάς ἡμῶν.
Κοντάκιον. Ἦχος β’. Τὰ ἄνω ζητῶν.
Τόν πλοῦτον τόν σόν, ἐσκόρπισας τοῖς πένησι, καί τῶν οὐρανῶν, τόν πλοῦτον νῦν ἀπείληφας, Ἰωάννη πάνσοφε· διά τοῦτο πάντες σε γεραίρομεν, ἐκτελοῦντες τήν μνήμην σου, τῆς ἐλεημοσύνης ὦ ἐπώνυμε.
Μεγαλυνάριον
Ἐλεημοσύνης ὁ ποταμός, ὁ τῆς εὐσπλαγχνίας, διανέμων ἐπιρροάς, καί καταπιαίνων, ἀπόρων τάς καρδίας, ὁ μέγας Ἰωάννης, ὑμνολογείσθω μοι.
Ὁ Οἶκος
Ἴδιον κάλλος ἐνθέίς τῇ ψυχῇ σου, τήν γνησίαν ἀγάπην, καί τήν ὡραίαν συμπάθειαν, κόρην ὡραίως κεκοσμημένην, τήν ἐλεημοσύνην, κλάδοις ἐλαίας ἐν τῇ νυκτί ἀψευδῶς, Ἰωάννη ἑώρακας, ἱλαρῶς σοι φθεγγομένην. Ἐάν κτήσῃ με φίλην καὶ σύνοικον, ἄξω σε ἐνώπιον τοῦ Βασιλέως Χριστοῦ, καί πεισθείς, τοῦ σκοποῦ οὐ διήμαρτες, τῆς ἐλεημοσύνης ὦ ἐπώνυμε.
